บทที่ 519 ทะลวงขีดจำกัด เซียนเหนือเซียน

บทที่ 519 ทะลวงขีดจำกัด: เซียนเหนือเซียน

หลินเฉินได้ยินคำพูดนั้น หัวใจก็พลันสั่นสะท้าน เขาเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองไปยังไป๋หลิงที่ลอยไปถึงกลางแท่นบูชาแล้ว

สายตาทั้งสี่สบประสาน ใบหน้าซีดขาวของไป๋หลิงกลับผลิบานเป็นรอยยิ้มเจิดจ้าที่สุดเท่าที่เคยมีมา ในรอยยิ้มนั้นไม่มีความหวาดกลัวต่อความตาย

“ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันคงตายไปนานแล้ว

“เวลาที่เพิ่มขึ้นมานี้ นายเป็นคนมอบให้ฉันทั้งนั้น”

หลินเฉินอ้าปาก แต่กลับเปล่งเสียงไม่ออก ได้เพียงกำหมัดแน่นเงียบ ๆ จนเล็บจิกฝังลงในฝ่ามือ

จงหนานมองภาพตรงหน้า แววตาฉายความรู้สึกทนเห็นไม่ได้อยู่ชั่วขณะ แต่เขารู้ดียิ่งกว่าใครว่านี่คือชะตากรรม

ไป๋หลิงไม่ได้พูดโกหก