บทที่ 513 ศึกที่ขุนเขาเทพร่วงหล่น

บทที่ 513 ศึกที่ขุนเขาเทพร่วงหล่น

ขุนเขาเทพร่วงหล่นคือดินแดนต้องห้ามที่โลกหลงลืม

ที่นี่ไม่มีดวงตะวัน ดวงจันทร์ หรือดวงดารา มีเพียงพายุคลั่งแห่งมิติที่อาละวาดไปทั่วฟ้า และความอาฆาตของเทพมารที่หลงเหลือมานับร้อยล้านปี

เทือกเขาสีดำดูราวกับกระบี่นับเล่มที่แทงทะลุนภากว้าง ชี้ตรงไปยังม่านฟ้าอันพร่าเลือนระหว่างความโกลาหล

บรรพชนต้นไม้แปลงกายเป็นมนุษย์ เสื้อคลุมสีเขียวโบกสะบัดอยู่ท่ามกลางลมปราณดุร้าย

ทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่สมรภูมิแห่งนี้ รูม่านตาก็หดเล็กลงฉับพลัน

บนยอดเขาหลักของขุนเขาเทพร่วงหล่น หมีเซียนอัสนีกำลังนอนเอกเขนกอยู่บนโขดหินก้อนหนึ่ง อัสนีบาตที่โอบล้อมรอบกายก่อเกิดเป็นอาณาเขตพลังสุญญากาศอย่างสมบูรณ์