กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 466 ช่วยสวีเฟิงออกมา
หลี่เจิ้นได้ยินคำพูดนั้นก็เกือบเซจนยืนไม่อยู่ เขากลอกตาแล้วพูดอย่างเอือมระอา
“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ถ้าไม่อยากตายก็ไปกับฉัน!”
พูดจบ เขาก็คว้าสวีเฟิงที่หนักอึ้งขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย ราวกับยกไก่ตัวหนึ่ง
สวีเฟิงพยักหน้าหงึก ๆ เหมือนกำลังตำกระเทียม ไม่กล้าพูดไร้สาระแม้แต่คำเดียว
มีชีวิตรอดสำคัญกว่าอะไรทั้งนั้น!
ตอนนี้เทพทูตทั้งสี่คนที่ถูกซัดกระเด็นไปก็ได้สติกลับมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเดือดดาลและอับอาย
เทพทูตหัวหน้าโกรธจนตาแทบถลน เขาสะบัดมืออย่างแรงแล้วออกคำสั่งเสียงกร้าว
“สัตว์วิญญาณทั้งหมด บุก!”
“ฆ่าพวกมัน!”