บทที่ 455 สุสานใหญ่โคเทพ

บทที่ 455 สุสานใหญ่โคเทพ

เมื่อเห็นภาพนี้ อู่อิงกับหลินเฉินต่างชะงักไป

แต่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แม้หลังหายนะสัตว์อสูรเธอจะได้เป็นเจ้าเมืองของนครขุนเขาเฮยซานเพราะมีชื่อเสียงโด่งดัง ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ไม่ได้อยู่ในระบบเดียวกับสถาบันไท่หนิว

สถาบันไท่หนิวเป็นอิสระมาโดยตลอด มุ่งเน้นการวิจัยอสูรวิญญาณจำพวกวัว มีมรดกสืบทอดและความลับของตนเอง เธอไม่รู้เรื่องเหล่านี้ก็เป็นเรื่องปกติ

แววโศกเศร้าพาดผ่านดวงตาของสวี่โหย่วเจิน หลังจากจู้เหอ อดีตผู้อำนวยการสถาบันไท่หนิวไม่อยู่แล้ว สถาบันไท่หนิวก็เสื่อมถอยลงจริง ๆ บัดนี้เจียงเยว่ก็จากไปแล้วเช่นกัน

“ข้อมูลแกนหลักที่แท้จริง ท่านอธิการจู้เก็บรักษาไว้ที่นี่ทั้งหมด”

สวี่โหย่วเจินเดินเข้าไปก่อน แล้วจุดตะเกียงหินวิญญาณที่อยู่สองข้างทางเดิน

หลินเฉินกับหลี่เจิ้นเดินตามอู่อิงลงบันไดไป กลิ่นอายโบราณที่ปะปนด้วยฝุ่นธุลีแห่งกาลเวลาและกลิ่นกระดูกสัตว์โชยเข้ามาปะทะใบหน้า

ห้องลับใต้ดินไม่ใหญ่ ชั้นวางไม่มีแฟ้มกระดาษอีกต่อไป แต่มีม้วนคัมภีร์ที่ทำจากหนังสัตว์ชนิดพิเศษวางเรียงอยู่ รวมถึงตัวอย่างกระดูกสัตว์ เกล็ด และเส้นขนที่ถูกเก็บไว้อย่างดีในผลึกแก้ว

สวี่โหย่วเจินชี้สิ่งเหล่านี้แล้วพูดกับหลินเฉินว่า