กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 453 จิตสังหาร
เมื่อเห็นว่าตัวเองหนีไม่รอดแล้ว สวี่โหย่วเจินจึงตัดความกลัวทั้งปวงทิ้งไปเสีย
เขาจ้องจี้ซื่อเขม็ง น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความโกรธแค้นอย่างถึงที่สุด
“เจียงเยว่ล่ะ?! พวกแกทำอะไรเธอ?!”
“เจียงเยว่?”
จี้ซื่อเลิกคิ้ว แสร้งทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาทันที แล้วเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปนเย้ยหยัน “อ้อ…หมายถึงผู้โชคดีคนนั้นหรือ?”
เขาโบกมืออย่างส่ง ๆ
คนเผ่าพยัคฆ์เทพสองคนลากร่างหนึ่งเข้ามาอย่างหยาบคาย ก่อนโยนลงกับพื้น
เสื้อผ้าท่อนบนของเจียงเยว่ในตอนนี้ขาดวิ่นแทบไม่เหลือชิ้นดี เหลือเพียงพอปกปิดร่างกายไว้อย่างหมิ่นเหม่ ผิวหนังเต็มไปด้วยรอยแผลและรอยฟกช้ำพาดทับกันทั่วร่าง อีกทั้งยังชุ่มโชกไปด้วยคราบเลือดสีแดงคล้ำ
ใบหน้าของเธอซีดขาวราวกระดาษ ริมฝีปากแห้งแตก ดวงตาคู่งามที่เคยมีชีวิตชีวาบัดนี้ว่างเปล่าไร้แวว เหลือเพียงความหม่นหมองและความเงียบงันมรณะ ราวกับวิญญาณถูกกระชากออกไปแล้ว เหลือไว้เพียงร่างกายที่แหลกสลาย