บทที่ 445 เผ่าราตรีคลุ้มคลั่ง

บทที่ 445 เผ่าราตรีคลุ้มคลั่ง

หลายวันต่อมา หลินเฉินเป็นห่วงความปลอดภัยของเสี่ยวหลานอวี๋ จึงไม่ได้ปล่อยให้เหตุแทรกซ้อนเรื่องเผ่าราตรีทำให้แผนเสียไป

เขากับหลี่เจิ้นยังคงตามหาร่องรอยหญ้ามังกรคายน้ำแข็งอย่างไม่ย่อท้อ โดยมีพวกสือจั่วช่วยเหลือ

แม้เกาะหลงหลิ่งจะมีพื้นที่ไม่มาก แต่สภาพแวดล้อมซับซ้อน การตามหาหญ้าวิญญาณชนิดหนึ่งจึงไม่ต่างจากงมเข็มในมหาสมุทร

ตลอด 3 วันติด หลินเฉินไม่พบร่องรอยเลย แม้จะอดทนเพียงใด เขาก็เริ่มร้อนใจขึ้นมาบ้างแล้ว

กระทั่งเย็นวันที่ 4 สือจั่วก็รีบมาหาหลินเฉินกับหลี่เจิ้นที่กำลังสำรวจอีกบริเวณหนึ่งด้วยสีหน้าตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่

“เจอแล้ว! สหายเฉินหลิน ผู้อาวุโสหลี่! รีบตามฉันมา!”

น้ำเสียงสือจั่วสั่นเล็กน้อยเพราะความตื่นเต้น

ทั้งสองกระปรี้กระเปร่าขึ้นทันที รีบตามสือจั่วผ่านป่าไม้โบราณอันหนาทึบ สุดท้ายก็มาถึงหน้าผนังเขาที่ซ่อนตัวมิดชิดอย่างยิ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ

เมื่อแหวกเถาวัลย์สีเขียวเข้มที่ห้อยลงมาหลายชั้นออก ปากถ้ำแคบ ๆ ที่พอให้คนผ่านได้เพียงคนเดียวก็ปรากฏขึ้น