กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 438 เส้นชีพจรมังกรถูกทำลาย เขตต้องห้ามแห่งจิต
ลูกแก้วแสงจมหายลงสู่ผืนดินอย่างไร้สุ้มเสียง ราวกับหยดน้ำที่ไหลรวมลงสู่มหาสมุทร ไร้ระลอกคลื่นแม้แต่น้อย
ชั่วขณะนั้น เวลาราวกับหยุดนิ่งลงโดยสิ้นเชิง
นักรบจากตระกูลโบราณที่กำลังบุกเข้าใส่ ผู้ควบคุมอสูรเผ่ามนุษย์ที่ต้านทานอย่างสุดชีวิต กู่จ้งกับพวกอีกสามคนที่พุ่งเข้าใส่ฉินเส้าส่าวอย่างบ้าคลั่ง แม้กระทั่งพลังงานที่ประสานกันอยู่กลางอากาศ…
ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนตกอยู่ในสภาวะหยุดนิ่งอันพิกล มีเพียงลูกแก้วแสงสีดำแดงที่ดำดิ่งลึกลงไปถึงแก่นโลกเท่านั้น ซึ่งกลายเป็น “จุดเคลื่อนไหว” เพียงหนึ่งเดียวระหว่างฟ้าดิน
ชั่วพริบตาถัดมา—
เสียงครางทุ้มต่ำดังก้องจากส่วนลึกใต้พื้นดิน ราวกับเสียงร้องคร่ำครวญของหัวใจอสูรยักษ์แห่งยุคบรรพกาลที่แตกสลาย!
ตึง!!!!
ทันทีที่เสียงดังขึ้น พื้นดินในรัศมีพันลี้โดยมีภูผาวิญญาณเป็นศูนย์กลางก็โก่งนูนขึ้นอย่างฉับพลัน ราวกับหน้ากลอง!
ขุนเขานับไม่ถ้วนพังทลายลงอย่างไร้เสียง แม่น้ำขาดตอนทันที กระทั่งสายน้ำยังไหลย้อนกลับ!