กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 436 กลืนกินหงส์เพลิงคืนบรรพกาล
หลินเฉินยังค่อนข้างประหลาดใจ
แต่ฟังดูแล้วก็สมเหตุสมผลดี
ทั้งสองฝ่ายต่างมีพลังเทพมาร หมายความว่าแต่ก่อนพวกเขาล้วนเป็นเทพมารแห่งยุคบรรพกาล การรู้จักกันก็เป็นเรื่องปกติมาก
หลินเฉินดีใจสุดขีด เขาไม่ลังเลอีก รีบสงบจิตญาณและดำดิ่งเข้าไปในความเชื่อมโยงกับวัวมารในห้วงสุญญตา
“วิชาทะลวงวัว เปิดใช้!”
หลินเฉินเอ่ยเสียงต่ำ ประสานอินของวิชาทะลวงวัว
ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การยืมพลังหรือสื่อสารอย่างง่าย ๆ แต่เป็นการเชื่อมต่อในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า…
เชิญเทพเข้าร่าง!
หึ่ง!