กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 433 ความเสียเปรียบของเผ่ามนุษย์
“โฮก!!!”
เสียงร้องโหยหวนของอสูรเจียวหลงดังก้องไปทั่วหุบเขา บาดแผลที่คอเลือดไหลทะลัก ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้มันบิดตัวอย่างบ้าคลั่ง แม้จะสลัดเสี่ยวไป๋ออกไปได้แล้ว แต่มันก็ยังบาดเจ็บไม่น้อย
โม่ตงทั้งตกใจทั้งโกรธ เขาไม่เคยนึกเลยว่าหลินเฉินกับราชาหนอนน้อยจะร่วมมือกันได้แยบยลเช่นนี้ และยิ่งไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะใช้ภูมิประเทศกับฝูงแมลงสร้างกับดักสังหารขึ้นมาได้
แสงเทพคุ้มกายที่อสูรเจียวหลงกระตุ้นขึ้นมาเอง แม้จะผลักเสี่ยวไป๋ออกไปชั่วคราว แต่ก็เพียงช่วยให้มันมีโอกาสหายใจต่อได้อีกนิด