เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 289 ยึดนครเฮยซาน
หลี่เจิ้นเองก็ถอนหายใจโล่งอก แม้หนิงเย่และคนอื่น ๆ จะไม่โทษเขา แต่การบุกโจมตีครั้งนี้หลี่เจิ้นเป็นคนวางแผน รวมถึงการใช้พลุสัญญาณด้วย
การปรากฏตัวของอู่อิงกับพวกช่วยบรรเทาแรงกดดันให้หลี่เจิ้นและคนอื่น ๆ ได้อย่างมาก แม้อู่อิงจะไม่ได้พาพลังต่อสู้ทั้งหมดของนครขุนเขามาด้วย แต่ตอนนี้สัตว์อสูรถูกโจมตีขนาบทั้งหน้าและหลัง พวกมันคิดว่าคนทั้งนครขุนเขาออกมาช่วย จิตใจของกองทัพจึงสั่นคลอนทันที
หลังจากต่อสู้อย่างหนักครึ่งชั่วโมง ในที่สุดกองกำลังทั้งสองก็รวมตัวกัน อู่อิงมองหลี่เจิ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้นแล้วกล่าวว่า “พอเห็นพลุสัญญาณ ฉันก็นึกว่าเป็นคุณ ไม่คิดว่าจะใช่จริง ๆ”
หลี่เจิ้นกลับถามด้วยความประหลาดใจว่า “กำลังพลในนครขุนเขาเหลือแค่นี้หรือ?”
รอยยิ้มของอู่อิงชะงักค้าง ใบหน้าฉายแววละอายใจอยู่หลายส่วน สุดท้ายเธอถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ไว้ค่อยพูดกัน”
หลี่เจิ้นพยักหน้า ตอนนี้เรื่องด่วนที่สุดคือขับไล่สัตว์อสูรพวกนี้ออกไป
หลังจากสู้กันเกือบครึ่งชั่วโมง สัตว์อสูรก็ถอยร่นไม่หยุด เห็นได้ชัดว่าพวกมันใกล้จะต้านไม่ไหว ทันใดนั้นเอง ไออสูรก็พุ่งทะยานสู่ฟ้า สัตว์อสูรระดับแปดสิบตัวหนึ่งปรากฏกายขึ้นกลางอากาศ เหยียบเวหาและมองลงมายังสรรพชีวิต