บทที่ 288 แต่เรายังไม่ตาย

บทที่ 288 แต่เรายังไม่ตาย

พลุสัญญาณพุ่งขึ้นฟ้า ราวกับศรทะลวงเมฆ ฉีกความเงียบสงัดของราตรี

ไม่ใช่แค่คนที่อยู่นอกเมืองเท่านั้นที่มองเห็น คนในเมืองเองก็มองเห็นเช่นกัน

เวลานี้ ในนครขุนเขาเฮยซานยังคงมีกำลังรบของเผ่ามนุษย์เหลืออยู่ไม่น้อย สถานการณ์ของพวกเขาดีกว่านครเก้าดารา เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้ไปยั่วยุสัตว์อสูร จึงไม่ดึงดูดให้ราชันอสูรบุกโจมตี

นี่เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้นครขุนเขาเฮยซานยังคงรักษาพื้นที่เอาไว้ได้ครึ่งหนึ่งจนถึงตอนนี้

แผนการของเผ่าอสูรนั้นรัดกุมมาก พวกมันเริ่มจากประเมินพลังต่อสู้ของเมืองใหญ่แต่ละแห่ง แล้วส่งกำลังไปรบกวนเมืองเหล่านั้น ต่อให้ยึดเมืองไม่ได้ อย่างน้อยก็ขัดขวางไม่ให้พวกเขาไปช่วยเมืองใต้ได้