กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 148 เขามารนิรันดร์กัลป์วิวัฒน์ ทิศทางของยูนิคอร์น
น่าเสียดายที่พวกมันช้าไปก้าวหนึ่งในที่สุด เอวของหมาป่าโย่วโส่วได้รับบาดเจ็บสาหัส สภาพทรุดลงอย่างมาก
ช้างเถื่อนฉวยโอกาสใช้ท่าไม้ตาย โลกาพังทลาย อสูรเก้าภัยพิบัติเข้าประสานอย่างรู้ใจกัน ฝ่าฝุ่นทรายที่ฟุ้งกระจาย ระดมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายของทั้งร่างฟาดเข้าใส่
บึ้ม~~~
เสียงเนื้อกระทบกับแรงระเบิดดังสนั่น ตามด้วยเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดของหมาป่าโย่วโส่ว
สัตว์อสูรขั้นสูงที่มาช่วยเหลือเพิ่งมาถึง ทว่ามือของอสูรเก้าภัยพิบัติกำคอหมาป่าโย่วโส่วไว้ พวกมันจึงไม่กล้าบุกเข้ามาอีก
หลินเฉินรีบตะโกนทันที “ใครกล้าก้าวเข้ามาอีกก้าว ฉันฆ่ามันแน่”
สัตว์อสูรเหล่านั้นต่างคนต่างมองหน้ากัน ไม่กล้าเข้ามา
พวกมันรู้ดีว่าหากวันนี้หมาป่าโย่วโส่วตายที่นี่ เมื่อกลับไปถึงเผ่าอสูร พวกมันก็ต้องตายเหมือนกัน
ชั่วพริบตานั้น สัตว์อสูรระดับสูงตัวหนึ่งยกมือขึ้น ส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด