กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 89 โลกของคนที่คอยตามใจเขา แค่นี้ก็พอใจได้ง่ายเหลือเกิน
หลินเฉินถือต้นชิงอู๋สามพันปีไว้ในมือ มุ่งตรงกลับไปยังหลุมของตัวเอง
ผ่านไปหลายชั่วโมง ในที่สุดเสี่ยวไป๋ก็ฟื้นจากสภาวะนั่งสมาธิ พอเห็นต้นชิงอู๋สามพันปี มันก็สูดกลิ่นด้วยจมูก แล้วรีบถามหลินเฉินว่ากินเข้าไปได้เลยหรือเปล่า
“...”
หลินเฉินรีบห้ามไว้ เหงื่อตกไม่หยุด
ต้นไม้นี่มีค่ามาก ต่อให้ขายทรัพย์สินทั้งหมดของเขาก็ยังซื้อไม่ไหว
หลินเฉินอดทนอธิบายวิธีใช้ให้มันฟัง นั่นคืออยู่ใกล้ ๆ แล้วทำตามวิธีที่ฉินเส้าส่าว่ามา
“ลองดูก่อน” หลินเฉินบอก
เสี่ยวไป๋พยักหน้า พยายามสลัดความคิดฟุ้งซ่านแล้วเข้าสู่สภาวะจินตนาการ