บทที่ 20 นักล่าอสูร

บทที่ 20 นักล่าอสูร

เสี่ยวหงง่วงมาก จึงหลับลึกไป

หลินเฉินหาเสี่ยวไป๋แล้วถามอีกครั้งว่ามันไม่ได้กลิ่นจริง ๆ หรือ

เขากลัวว่าเสี่ยวไป๋จะฝืนใจตัวเอง

เสี่ยวไป๋ส่ายหน้าอย่างมีความสุข ยืนยันว่ามันไม่ได้กลิ่นจริง ๆ

มันดีใจที่หลินเฉินไม่ได้รักตัวใหม่แล้วลืมตัวเก่า ยังคงใส่ใจมันเหมือนเดิม

เช้าวันต่อมา พอตื่นขึ้นมาเสี่ยวหงก็ทำอาหารเสร็จแต่เช้า

หลินเฉินเรียกมันมาคุย บอกว่าไม่จำเป็นต้องประหม่าแบบนี้ ในเมื่อเขายอมรับมันแล้ว ก็ทำตัวสบาย ๆ ที่บ้านได้

“กึก~~”

เสี่ยวหงพยักหน้า ซาบซึ้งใจมาก