บทที่ 19 สัตว์วิญญาณตัวที่สอง

บทที่ 19 สัตว์วิญญาณตัวที่สอง

“มอ~~”

นาน ๆ ทีวัวขาวน้อยจะยอมกินอาหาร เพราะฝีมือทำอาหารของจิ้งจอกเพลิงหอมน่ากินจริง ๆ

จิ้งจอกเพลิงฉวยโอกาสเอาใจวัวขาวน้อย ทั้งนวดหลังทั้งคีบกับข้าวให้ เห็นได้ชัดว่ามันอยากอยู่ต่อ

วัวขาวน้อยพ่นลมหายใจแรงทางจมูก

มันไม่ใช่วัวที่เย็นชา แต่ถ้ามันกลายเป็นสัตว์วิญญาณของหลินเฉินจริง ๆ ต่อไปพวกมันก็ต้องอยู่ในห้วงมิติควบคุมอสูรเดียวกัน

หลินเฉินกลับหวั่นไหวอย่างยิ่ง

เรื่องสายเลือดอะไรนั่นเป็นเรื่องรอง

ทำอาหารเป็นนี่มันช่างดีจริง ๆ

สัตว์วิญญาณชั้นยอดแบบนี้จำเป็นต้องเก็บไว้ในบ้านซอมซ่อคับแคบหลังนี้