เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 352 มีผมอยู่ทั้งคน
นายท่านไม่ใช่คนชอบโอ้อวดสักหน่อย……
ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้!!
อาหลงเป็นคนรับใช้ใกล้ตัวก็จริง แต่เขาเติบโตมาจากสายทหารมรณะ ไม่เคยเรียนวิธีประจบใคร ทว่าเจตนาของนายท่านชัดขนาดนี้ เขาก็ต้องกัดฟันชมให้ได้ “ช่าง...ช่างเป็นของวิเศษหาดูยากในใต้หล้าจริง ๆ ขอรับ!”
คำพูดนี้ตั้งใจพูดเอาใจ แต่ก็ออกมาจากใจจริงด้วย
ตั้งแต่ติดตามจงโส่วเยวียนมา อาหลงเดินทางไปมาทั้งใต้ทั้งเหนือหลายปี ก็นับว่าเห็นอะไรมามาก แต่ไม่เคยเห็นช่างปักที่ไหนมีฝีมืออย่างนี้เลย ถุงหอมใบเล็กจิ๋วใบเดียว กลับปักหมาป่าได้มีชีวิตชีวาขนาดนี้ มองนานอีกนิดเดียวก็เหมือนมันจะกลายร่างเป็นตัวจริงได้
เขาอดไม่ได้ที่จะชมต่ออีกหลายประโยคด้วยความจริงใจ ยิ่งชมยิ่งลื่น พรั่งพรูไม่หยุด เพิ่งรู้ว่าตัวเองมีพรสวรรค์ด้านประจบสอพลอด้วย
จงโส่วเยวียนนั่งฟังไม่พูดอะไร ไม่ขัดจังหวะเลย แต่ก็ไม่พยักหน้าด้วย
อาหลงเดาไม่ออกว่าเขาพอใจหรือเปล่า ใจเต้นตึกตัก
……หรือว่าชมผิดคน?