เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 343 แมวลายสลิดอะไรกัน
ยังพูดไม่ทันจบ เหนียนถูก็ยกมือขึ้นปิดปากเขาไว้
ไม่ต้องเล่าละเอียดกว่านี้แล้ว พอเลย
เธอนึกออกแล้วว่าเมื่อกี้ลู่จ้านเหมือนจะนิ่งไปนานจริง ๆ หลังจากนั้นก็เปลี่ยนไปนิดหน่อย แต่ตอนนั้นเธอไม่มีแรงคิด เลยไม่ได้สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
ที่แท้เขาได้ความทรงจำคืนมาแล้วนี่เอง
ลู่จ้านมองสีหน้าเหนียนถู ยกมือโอบเธอไว้ แล้วพูดเบา ๆ “คุณชอบเขามากกว่าใช่ไหม”
“...ใคร?” เหนียนถูอึ้งไป กะพริบตาปริบ ๆ พอเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไรก็ไม่อยากเชื่อ “คุณหึงตัวเองด้วยเหรอ?!”
ถึงอาจ้านตอนความจำเสื่อมกับตอนปกติจะนิสัยต่างกันอยู่บ้าง แต่จริง ๆ แล้วก็คนเดียวกันนี่นา! เป็นวิญญาณของเขาเองทั้งคู่
“เขาก็คือคุณ คุณก็คือเขา ฉันชอบเขาก็คือชอบคุณ เพราะชอบคุณก็เลยชอบเขา” เหนียนถูมองลู่จ้านจากข้างบน “เข้าใจไหม?”
สายตาสบกัน ลู่จ้านพยักหน้าอย่างว่าง่าย “เข้าใจแล้ว เหนียนเหนียนชอบผม”