กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 ค่อนข้างดุ
จอร์จเฒ่าเดาภาพไว้ล่วงหน้าแล้วว่าสุนัขหมาป่าสีเทาจะโดนปฏิเสธ แล้วร้องไห้โฮออกมา
เขาถอนหายใจอย่างจนใจ เตรียมใจไว้ปลอบหมาป่าสีเทาแล้ว
อากาศเงียบไปครู่ใหญ่
เหนียนถูจับอุ้งเท้าหมาป่าขนฟูขึ้นมาข้างหนึ่ง เหมือนครั้งก่อน แล้วพยักหน้าพลางยิ้ม “ได้”
???
จอร์จเฒ่าไม่กล้าเชื่อตาและหูตัวเอง
เธอรับคำจริง ๆ เหรอ?!
ไอ้หมาป่าสีเทานี่ดวงดีขนาดไหนกันเนี่ย??
ถานคงหลิ่นยิ่งนั่งไม่ติด หูพับแนบหัว จ้องหมาป่าสีเทาอย่างไม่พอใจ