กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 อิจฉาไหม?
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยผ่านตัวเขาไป แต่ไม่ได้หยุด แล้วก็ค่อย ๆ จางห่างออกไป
ผ่านไปตั้งนาน จงโส่วเยวียนถึงได้สติ แล้วเห็นว่าเหนียนถูแค่เดินผ่านเขาไปหาจอร์จเฒ่าเท่านั้น
เขามองตามแผ่นหลังนั้นอย่างเหม่อลอย รู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไป
ความรู้สึกผิดหวังจาง ๆ วนอยู่ในใจ จนถึงเวลาพักเที่ยง ทุกคนนั่งกินซาลาเปากันอยู่ เหนียนถูก็ผลักซาลาเปาไส้หมูตุ๋นซีอิ๊วมาให้เขาหลายลูก
“คุณชอบรสนี้ กินเยอะ ๆ นะ” เหนียนถูเอียงหน้ามองเขา “รสที่คุณชอบน่าจะไม่เปลี่ยนใช่ไหม?”
ใบหน้าหล่อเหลาของจงโส่วเยวียนแดงก่ำ “ไม่ ไม่เปลี่ยน...”
พอกัดซาลาเปาที่ยังมีไอร้อนลอยอยู่ ใจที่ห่อเหี่ยวก็กลับมาคึกคักทันที