กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 345 ไออุ่นแห่งสายใยพ่อลูก
ในตำหนักบรรทมของอ๋องเก้าเพียงจุดโคมทองแดงแสงเหลืองอุ่นไว้ไม่กี่ดวง ต้นทับทิมนอกหน้าต่างไหวเอนแผ่วเบาในลมราตรี ทอดเงาจันทร์ด่างพร้อยลงบนอิฐปูพื้นหินเขียว
กู้ชิงหลินนั่งบนม้านั่งเตี้ยข้างตั่งนุ่ม สองมือประคองชามซุปกระเบื้องขาวใบนั้น ก้มหน้าจิบทีละน้อย ๆ
ซุปนั้นอ๋องเก้าตุ๋นด้วยมือตนเอง เป็นซุปไก่หวงฉีตังกุย กลิ่นหอมสดชื่นของสมุนไพรหลอมรวมกับความกลมกล่อมเข้มข้นของน้ำซุปไก่ พอเข้าปากออกจะขมเล็กน้อย แต่รสหลังกลับหวาน
เขาเพิ่งกลับจากกรมพิธีการ วิ่งวุ่นมาทั้งวัน แม้แต่อาหารกลางวันก็เพียงกัดซาลาเปาไปครึ่งลูก พอซุปร้อนชามนี้ลงท้อง ความเหนื่อยล้าทั่วทั้งร่างก็ถูกคลี่คลายลงหลายส่วน