เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 ทะยานสู่ระดับอริยะ
กู้ชิงหลินร่วงหล่นลงจากกลางเวหากลับสู่ชั้นบนสุดของหอ เดินตรงดิ่งไปยังตั่งนุ่มของอ๋องจาว
เขาไม่ได้นั่งลงข้างตั่งเช่นปกติ ทว่ากลับรวบชายเสื้อคลุมยาวสีขาวจันทร์ขึ้น งอเข่าทั้งสองข้างลง คุกเข่าต่อหน้าอ๋องจาวอย่างเรียบร้อยมั่นคง
อ๋องจาวกำลังเอนกายพิงอยู่บนตั่งนุ่ม ในมือยังถือถ้วยน้ำแกงสงบจิตที่ยังอุ่นอยู่ครึ่งหนึ่ง
เขามองเห็นกู้ชิงหลินคุกเข่าลงกะทันหัน ทั้งร่างตกใจจนชะงักงัน รีบยันขอบตั่งเพื่อจะลุกขึ้น ทว่าขาทั้งสองข้างที่พิการนั้นกลับไม่ไหวติงอยู่ใต้ผ้าห่มบางสีม่วง
สุ้มเสียงของเขาถึงกับเปลี่ยนระดับไป “หลินเอ๋อร์ เจ้าจะทำสิ่งใด? รีบลุกขึ้นเร็วเข้า
ยามนี้เจ้าเป็นถึงกึ่งอริยะแล้ว ไฉนจึงคุกเข่าให้ผู้อื่นได้ง่ายดายเพียงนี้...”
กู้ชิงหลินยื่นมือออกไป กุมมือที่ผอมแห้งและซีดขาวข้างหนึ่งของอ๋องจาวซึ่งวางอยู่บนขอบตั่งเอาไว้อย่างแผ่วเบา
เขาเงยหน้ามองอ๋องจาว แววตาสงบนิ่งและแน่วแน่ ในน้ำเสียงไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย “ท่านพ่อ วันนี้ข้าอยากถือโอกาสนี้ ทะยานสู่ระดับอริยะขอรับ”
นิ้วมือของอ๋องจาวสั่นไหวเล็กน้อยในอุ้งมือของเขา