กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 อ๋องเก้ารำพึง
เช้าวันรุ่งขึ้น อ๋องเก้ายังไม่ทันลืมตา ก็รู้สึกอบอุ่นวาบบริเวณเอวด้านหลัง
ความอบอุ่นนั้นมิใช่ไออุ่นจากเตาฝังพื้น หากเป็นความร้อนอันอ่อนโยนและสม่ำเสมออย่างยิ่ง ค่อย ๆ ซึมเข้าสู่สองข้างกระดูกสันหลังส่วนเอวที่ปวดหนึบของเขา ราวกับมีมือเล็กคู่หนึ่งแนบอยู่ตรงนั้น นิ่งไม่ไหวติงเพื่อแผ่ไออุ่น
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงรุ่งอรุณลอดผ่านซี่หน้าต่างสาดลงบนตั่งนุ่ม