กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 ให้กระต่ายมีชีวิตอยู่ต่ออีกสักสองสามปี
ปรมาจารย์เสวียนขู่ยืนอยู่ในศาลาหญ้าคา มือหนึ่งคลึงลูกประคำไม้จันทน์แดงทีละเม็ด ๆ สายตามองลงไปยังร่างน้อยสีครามฟ้าที่อยู่ข้างหอระฆังเชิงเขา
เจ้าหนูน้อยคนนั้นวิ่งลงมาจากชั้นบนสุดของหอระฆังแล้ว บัดนี้กำลังย่อตัวอยู่บนบันไดศิลาใต้หอระฆัง เอามือเท้าคาง ราวกับกำลังรอผู้ใดผู้หนึ่ง
หมอกยามเช้าจางหายไปหมดสิ้นแล้ว แสงตะวันลอดผ่านกิ่งก้านของสนไซเปรสโบราณสาดลงบนร่างของเขา ย้อมเสื้อคลุมตัวน้อยสีครามฟ้าให้กลายเป็นสีทองอุ่นอ่อน ๆ ชั้นหนึ่ง