กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 ทางคดเคี้ยวนำสู่ความสงบลึก
กู้ชิงหลินเดินออกมาจากหอเก็บพระสูตร เมื่อก้าวพ้นธรณีประตูยังหันกลับไปมองชั้นหนังสือที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ กลิ่นไม้จันทน์และกลิ่นกระดาษเก่าราวกับยังวนเวียนอยู่ที่ปลายจมูก
เขาเห็นพระสูตรวัชระที่ปรมาจารย์เสวียนขู่คัดลอกด้วยมือเองบนชั้นบนสุด ทุกขีดทุกเส้นล้วนเป็นอักษรโซ่วจิน โครงกระดูกอักษรแข็งแกร่ง ปรากฏว่าเป็นอักษรชนิดเดียวกับที่เขาเขียน
เขายังเห็นพระพุทธรูปสำริดพระศากยมุนีที่อัญเชิญมาจากชมพูทวีป ในกระถางธูปเบื้องหน้าพระพุทธรูปมีธูปเส้นสามดอกกำลังลุกไหม้ ควันสีเขียวลอยอ้อยอิ่ง
เขาประนมมือกราบสามครั้งเบื้องหน้าพระพุทธรูป มิได้อธิษฐาน — เขาคิดว่าพระโพธิสัตว์คงยุ่งมากพอแล้ว ปรารถนาของตนก็จงลงมือทำให้สำเร็จเองเถิด