กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 สนทนายามค่ำระหว่างอาจารย์กับศิษย์
กู้ชิงหลินหมอบอยู่ข้างอ๋องเก้า มือน้อยยังแนบอยู่บนบั้นเอวด้านหลังของอ๋องเก้า นวดให้ทีละครั้งทีละครั้ง
ลมหายใจของอ๋องเก้าค่อย ๆ ราบเรียบลง ระหว่างคิ้วก็คลายออก ดูราวกับหลับไปแล้ว
กู้ชิงหลินนวดต่ออีกครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าเสด็จอาเข้าสู่ภวังค์การหลับจริง ๆ แล้ว จึงค่อย ๆ ดึงมือน้อยกลับมา แล้วดึงชายผ้าห่มขึ้นอีกหน่อย ปกปิดไหล่ของอ๋องเก้า
เขาค่อย ๆ ไถลลงจากปลายเตียงอย่างเบามือ เท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้นอิฐทองคำอันเย็นเฉียบ เขย่งปลายเท้าเดินไปยังประตูตำหนัก
แสงจันทร์ลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามา สาดลงบนเสื้อคลุมตัวน้อยสีขาวจันทร์ของเขาเป็นประกายเงินบางเบา