เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 หลังศึก
จักรพรรดิโจวโน้มกายลง สอดสองมือใต้รักแร้ของอ๋องเก้า อย่างระมัดระวังประคองเขาขึ้นจากพื้น
ท่อนล่างของอ๋องเก้าไม่มีความเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อย ขาพิการทั้งสองข้างห้อยลงอย่างอ่อนแรงใต้กางเกง ตามการเคลื่อนไหวของจักรพรรดิโจวก็แกว่งเบา ๆ ครั้งหนึ่ง
ใบหน้าของเขาซีดขาวดุจกระดาษ เมื่อจักรพรรดิโจวประคองกลับไปนั่งบนรถเข็นอย่างมั่นคง นิ้วมือยังกำที่เท้าแขนสั่นระริกเล็กน้อย
จักรพรรดิโจวโน้มตัวลงอีกครั้ง เก็บผ้าห่มกำมะหยี่ผืนที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา สะบัดฝุ่นออก
ปูกลับลงบนขาของอ๋องเก้าอีกครั้ง พร้อมสอดชายผ้าห่มเข้าไปข้างเท้าแขนรถเข็นทั้งสองด้านอย่างบรรจง
หลิ่วเหวินหย่วนก้าวเข้ามา รับกู้ชิงหลินที่สลบไปจากอ้อมแขนของอ๋องเก้าอย่างเบามือ
เด็กน้อยทั้งตัวร้อนผ่าว ใบหน้าซีดขาวจนเกือบโปร่งใส ริมฝีปากยังมีรอยเลือดที่ยังไม่แห้งติดอยู่