กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 มือน้อยนวดเอว
อ๋องเก้าพิงอยู่ที่หัวเตียง เดิมทีตั้งใจจะอยู่เป็นเพื่อนกู้ชิงหลินพูดคุยสักหน่อย แต่เด็กน้อยกลับซุกอยู่บนบ่าเขา นอนราบเงียบ ๆ ไม่ส่งเสียง ไม่เอะอะเจี๊ยวจ๊าว มีเพียงบางครั้งที่เงยหน้าขึ้นมองเขาหนึ่งครั้ง
แสงรุ่งอรุณสาดเข้ามาทางช่องหน้าต่าง อบอุ่นอ่อนโยนตกกระทบร่างทั้งสอง ในตำหนักมีเพียงเสียงนกสองสามครั้งที่ลอยมาจากนอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว
อ๋องเก้าพูดไปพูดไป เสียงก็ค่อย ๆ แผ่วลง เปลือกตาหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ พิงอยู่ที่หัวเตียงโดยไม่รู้ตัวก็หลับไปอีกครั้ง
กู้ชิงหลินนอนราบอยู่บนบ่าอ๋องเก้า ฟังเสียงหายใจเหนือศีรษะค่อย ๆ ยาวและสม่ำเสมอ ก็รู้ว่าเขาหลับแล้ว