เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 อบรมศิษย์
กู้ชิงหลินถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงท้องร้องของตนเอง
เขาพลิกตัวอย่างงัวเงีย ใบหน้าน้อยถูไถไปบนเสื้อคลุมผ้าฝ้ายสีเทาเก่า ๆ ของผู้อาวุโสสิงจือ จากนั้นค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
แสงรุ่งอรุณลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา วาดเป็นเส้นสายสีทองพาดผ่านพื้นอิฐศิลาเขียว
ผู้อาวุโสสิงจือนั่งพิงตั่งนุ่ม มือข้างหนึ่งยังคงวางอยู่บนแผ่นหลังของเขา นิ้วหัวแม่มือตบเบา ๆ อย่างไร้สติ เห็นได้ชัดว่าทั้งคืนแทบไม่ได้เปลี่ยนท่าเลย
“ท่านอาจารย์ปู่—” เสียงของกู้ชิงหลินยังคงมีความแหบพร่าและเสียงขึ้นจมูกจากการเพิ่งตื่นนอน เขาเอ่ยเรียกออกมาอย่างอ่อนนุ่ม
ผู้อาวุโสสิงจือก้มมองเขา มุมปากปรากฏรอยยิ้มเอ็นดูขึ้นมาสายหนึ่ง:
“อาจารย์ปู่อยู่นี่ เป็นอะไรไปหรือ?”
กู้ชิงหลินยังไม่ทันได้ตอบ ท้องของเขาก็ตอบแทน—ร้องดังโครกครากสองครั้ง ก้องกังวานยิ่งนักในห้องที่เงียบสงบ
เขาก้มมองท้องที่ไม่รักดีของตนเอง แล้วแหงนหน้ามองผู้อาวุโสสิงจือ จุกผมน้อยทั้งสองข้างเอียงไปข้างหนึ่ง