เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ดินแดนเหนือ
บทกวีสองบท กระดาษสองแผ่น แสงเรืองรองสองสาย
ซูไป๋อีรับต้นฉบับ《สนใต้ระเบียง》มา ผู้อาวุโสสิงจือรับ《หิมะกลางธารา》มา
ชายชราสองคนนั่งประจันหน้ากันโดยมีโต๊ะน้ำชาคั่นกลาง ต่างก้มหน้าอ่านต้นฉบับบทกวีในมือ เงียบงันอยู่นาน
สายตาของซูไป๋อีค่อย ๆ เลื่อนออกจากวรรค “มุ่งมั่นทะยานสู่นภากว้าง ทะยานขึ้นสูงนับพันจั้ง” แล้วเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับสายตาของสหายเก่าพอดี
ผู้อาวุโสสิงจือเองก็กำลังเงยหน้าขึ้นจากวรรค “เรือลำโดดเดี่ยว ชายชราสวมหมวกฟาง นั่งตกปลาท่ามกลางหิมะเหน็บหนาวในลำธารเยือกเย็น”
ทั้งสองสบตากันโดยไม่ได้เอ่ยคำใด แต่ต่างเห็นสิ่งเดียวกันในดวงตาของอีกฝ่าย บทกวีเหล่านี้ไม่อาจเก็บไว้เพียงในเรือนเล็กหลังนี้
บทกวีเหล่านี้ควรให้คนทั้งใต้หล้าได้เห็น ควรให้ทหารหาญแห่งแดนเหนือได้เห็น และควรให้เหล่าปัญญาชนที่กำลังเข่นฆ่ากับมารอสูรได้เห็น
เสี้ยววินาทีต่อมา ต้นฉบับบทกวีทั้งสองแผ่นถูกสะบัดขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกัน
ซูไป๋อีลุกขึ้นยืนพรวดพราด ชายเสื้อสะบัดไหว แรงกดดันทั่วร่างเปลี่ยนแปลงฉับพลัน