เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 หลอกเด็กน้อย
ซูไป๋อีวางชามและตะเกียบลง ใช้ชายแขนเสื้อเช็ดมุมปาก แล้วพลันหันหน้าไปมองหลิ่วเหวินหย่วน น้ำเสียงสบาย ๆ ราวกับกำลังเอ่ยว่า “วันนี้ฟ้าอากาศดีนะ”
“เหวินหย่วน เจ้าจัดเรือนสักหลังให้ข้า ข้าจะพักอยู่ที่นี่สักระยะหนึ่ง”
หลิ่วเหวินหย่วนกำลังเก็บชามและตะเกียบ พอได้ยินก็ชะงักเล็กน้อย แล้วพลันเข้าใจ — ขาของอาจารย์ต้องฝังเข็มรักษาติดต่อกันสี่สิบเก้าวัน ซูไป๋อีจะพักอยู่ในสำนักศึกษา ย่อมเพื่อความสะดวกในการฝังเข็มทุกเจ็ดวันครั้ง
เขาพยักหน้ารับว่า “ผู้อาวุโสซูช่างมีมารยาทเกินไป สำนักศึกษาแห่งนี้ไม่มีสิ่งอื่นใด แต่เรือนว่างก็มีอยู่หลายหลัง
เดี๋ยวข้าจะให้คนจัดเรือนไผ่หลังทางทิศตะวันตกออกมาให้ ที่นั่นเงียบสงบ และอยู่ใกล้อาจารย์ด้วย”
เพิ่งสิ้นคำ พลันมีเสียงนุ่มอ่อนละมุนผุดออกมาจากอ้อมอกของผู้อาวุโสสิงจือ
“ท่านอย่าบอกนะว่าคิดจะแอบฉวยโอกาสตอนที่ท่านอาจารย์ปู่เผลอ ลักพาตัวข้าไป?”
กู้ชิงหลินโผล่ศีรษะออกจากอ้อมอกของผู้อาวุโสสิงจือ ดวงตาทั้งสองเบิกกลมโต มองซูไป๋อีอย่างจริงจัง