เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 เส้นทางกลับบ้าน
หลังมื้อเช้าจบลง ซูฉางชิงมิได้รีบออกเดินทาง เขาให้กู้ชิงหลินนั่งดี ๆ บนม้านั่งยาว แล้วตัวเองก็หันหลังเดินออกจากประตูโรงเตี๊ยมไป
กู้ชิงหลินนั่งอยู่บนม้านั่งยาว สองขาห้อยอยู่กลางอากาศ แกว่งไปมาเบา ๆ
เขาสวมเสื้อคลุมบุด้วยสำลีตัวน้อยสีดำอมคราม เท้าใส่รองเท้าผ้าฝ้ายดำ ผมแห้งแล้วทอดตัวอย่างนุ่มนวลลงมาที่หน้าผาก
อาบน้ำจนสะอาดแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ ทั้งคนราวกับลอกเปลือกชั้นหนึ่งออก เผยให้เห็นแก่นในที่ขาวผ่องเป็นประกาย
เถ้าแก่ชะโงกหน้าออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ อดมองซ้ำอีกสองครั้งไม่ได้
เมื่อคืนตอนที่เด็กผู้นี้ก้าวเข้ามาในประตู เขาหดตัวอยู่ในอ้อมอกของคุณชายผู้นั้น เถ้าแก่เพียงรู้สึกว่าเป็นเด็กขอทานตัวเล็ก ๆ เนื้อตัวหมอง ๆ มองไม่ชัดว่าหน้าตาเป็นอย่างไร
พอเพ่งดูให้ดีในยามนี้ จึงพบว่าเด็กผู้นี้หน้าตาดีงามนัก