เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 374 สร้างคฤหาสน์ไร่นาหลังใหม่
เสียงเรียกนั้นดังก้องเข้าไปในใจเขาอย่างแท้จริง มีน้ำหนักมากกว่าคำเรียกตาของเด็กไร้เดียงสาเสียอีก
เซิ่งจิ่นมองเห็นมือของอารองที่กำบังเหียนม้าสั่นระริก เกรงว่าหากยังไม่ไป คงจะกลั้นอารมณ์เอาไว้ไม่ไหวจริง ๆ แล้ว
เหวินเล่อพยักหน้า เขายังปรับตัวไม่ค่อยทันอยู่บ้าง ทั้งอาลัยอาวรณ์ ไม่อยากให้พ่อบุญธรรมจากไป แต่ก็แอบรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยที่ไม่ได้พาตนไปด้วย
เจียงเหยานิ่งเงียบไป เงียบอยู่เป็นเวลานาน “พี่ใหญ่ เช่นนั้นพวกเราก็กลับกันเถิด?”
“กลับเร็วเช่นนี้ ไม่กินข้าวก่อนหรือ?”
เจียงเหยาส่ายหน้า “ไม่กินแล้ว เจ้าค่ะ อีกอย่าง อีกไม่กี่วันเรือนใหม่ก็สร้างเสร็จแล้ว พวกเราย้ายเข้าไปคงจะมีสำรับงานเลี้ยง ถึงตอนนั้นจะเรียกพี่ใหญ่ ท่านจำไว้ว่าต้องมานะ”
“นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว ทว่าตอนนี้ไม่คิดจะชวนข้าไปดูหน่อยหรือ?”
เซิ่งจิ่นเองก็ไม่ได้ไปหมู่บ้านหลิวสุ่ยมานานแล้ว ไม่รู้ว่าเรือนใหม่ของพวกเขาสร้างไปถึงไหนแล้ว
เจียงเหยาหลุดหัวเราะ “พี่ใหญ่อยากไปก็ไปเถิด”