เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 หมูที่บ้านอ้วนแล้ว
มีเพียงตู้ซื่อที่เห็นพวกเขากลับถึงบ้าน ดวงตาพลันเป็นประกาย นางรีบสะบัดตัวหลุดจากฝูงชนแล้ววิ่งตรงมาหาพวกเขา “เหยาเหยา โอย พวกเจ้ากลับมาเสียที เมื่อคืนเกิดเรื่องอันใดขึ้น ไยจึงไม่กลับบ้าน”
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาค้างแรมนอกบ้านไม่กลับ ตู้ซื่อรู้ดีว่าต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ และมิใช่เรื่องเล็ก นางจึงอดกังวลใจมิได้
เจียงเหยายิ้มบาง “ท่านแม่ ทางพี่ใหญ่ของข้าเกิดเรื่องขึ้นเล็กน้อยเจ้าค่ะ แต่ยามนี้แก้ไขเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างราบรื่นดี”
ตู้ซื่อถอนหายใจโล่งอก “ราบรื่นดีก็พอแล้ว มีเรื่องอันใดเจ้าอย่าได้ปิดบังข้าเชียว”
นางก้าวขึ้นหน้าไปกุมมือเจียงเหยา “เดินทางเหน็ดเหนื่อย ข้าวปลาข้างนอกมิอร่อยเท่าที่บ้านหรอก เข้าบ้านเถิด ผู้เฒ่าจ้าวใกล้จะทำมื้อกลางวันเสร็จแล้ว”
ตั้งแต่ต้นจนจบ นางมิได้เหลียวมองเจ้ารองบ้านโจวและเจ้าสามบ้านโจวที่กำลังสะอึกสะอื้นอยู่ข้าง ๆ แม้แต่แวบเดียว
เจ้าสามบ้านโจวที่อัดแน่นไปด้วยความน้อยอกน้อยใจและปวดร้าวเต็มอก อ้าปากค้างกำลังจะระบายกับมารดาบังเกิดเกล้า “...”
คนที่น่าเวทนาและปวดร้าวที่สุดคือเขาต่างหาก เขาถูกคนหลอก ถูกคนล่อลวง หัวใจดวงน้อย ๆ ของเขาแตกสลายเกลื่อนพื้นไปหมดแล้ว