เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 ขโมยไก่ไม่สำเร็จกลับเสียข้าวสาร
พวกเขาแย่งชิงกัน หน้าแดงก่ำ น้ำลายสาดกระจาย ประกายไฟปะทุ ราวกับจะลงไม้ลงมือกันอยู่รอมร่อ
จางชางเกินตกตะลึงจนโง่ไปแล้ว เขาจ้องมองชาวบ้านที่บ้าคลั่งอยู่ตรงหน้า ขนลุกซูไปทั่วร่าง ยิ่งกว่าความเจ็บปวดจากแผลที่แขนเสียอีก
“บ้าไปแล้ว พวกเจ้าทุกคนบ้าไปแล้ว คนบ้า!”
ถูกกัดแล้ว รอยฟันปรากฏออกมาแล้ว แต่เทียบกันไม่ได้
เช่นนั้นเขาจะทำอย่างไรดี
จางชางเกินถึงตอนนี้เพิ่งจะรู้สึกตื่นตระหนก เขาคิดว่าแผนนี้รัดกุมดีแล้ว ถึงกับลำพองใจในความฉลาดหลักแหลมของตนเอง
ใครจะไปรู้ ใครจะไปรู้กันเล่า
เจียงเหยาเดินตรงไปหาอาซิ่วกะทันหัน กระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับนาง อาซิ่วจึงหันหลังเดินจากไป
ตู้ซื่อกังวล “ต้องหาคนมาให้อาต้าอาเอ้อร์กัดจริงๆ หรือ นั่นตั้งร้อยตำลึงเงินเชียวนะ”