เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 หมาป่ากัด
“ถูกขโมยหรือเปล่า เกิดเรื่องขโมยขึ้นหรือไร ไม่สิ เจ้าลูกหมาป่าอาต้ากับอาเอ้อร์ทั้งสองตัวยังเฝ้าอยู่ที่นั่นนี่นา!”
หู่จื่อกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ราวกับกำลังหาใครอยู่ “พี่ใหญ่กับพี่สองพวกเขาไม่ได้อยู่บ้านหรือ? ให้พวกเขามาจะดีกว่า!”
ตู้ซื่อร้องอุทานเสียงหลง ตบต้นขาฉาดหนึ่ง “พวกเขาสามสหายรวมถึงอาเถี่ยขึ้นเขาไปแล้ว ชั่วครู่ชั่วยามนี้คงลงมาไม่ได้หรอก! พวกเราไปก่อนเถิด แล้วค่อยบอกข้าว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่!”
“มีอาต้ากับอาเอ้อร์เฝ้าอยู่ ในไร่จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้?!”
ตู้ซื่อร้อนใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น
เจียงเหยารีบปลอบใจ “ท่านแม่ไม่ต้องร้อนใจ มีพวกมันอยู่ ไม่มีทางเกิดเรื่องขึ้นหรอกเจ้าค่ะ”
สีหน้าของหู่จื่อดูไม่ดีนัก “พี่สะใภ้รอง ท่านพูดแบบนี้ฟันธงเกินไปแล้ว เรื่องนี้มันเกิดขึ้นที่ตัวพวกมันนั่นแหละ!”
เจียงเหยาขมวดคิ้ว ไม่อยากจะเชื่อ “เกิดความเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า?”
ตู้ซื่อเองก็ไม่เชื่อ “เจ้าลูกหมาป่าสองตัวนั่นเชื่องจะตาย”