เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 เชือดไก่ให้ลิงดู
“ฮูฮูหยินขอรับ ข้าน้อยถูกใส่ร้าย ข้าน้อยถูกใส่ร้ายยิ่งนัก...”
ผู้บังคับบัญชาจมูกเขียวหน้าบวม สภาพดูน่าเวทนาจนดูมีความน่าเชื่อถือยิ่งนัก
อย่างน้อยจางซื่อเมื่อเห็นสภาพเช่นนี้ของเขา ก็จะนึกถึงว่าพวกชาวบ้านชั้นต่ำกลุ่มนั้นในตระกูลโจวทำลำบากใจกับคนที่นางส่งไปอย่างไร พวกมันโอหังอวดดีเพียงใด ไม่เห็นนางอยู่ในสายตาเลยสักนิด แถมยังเหยียบหน้าของนางลงบนพื้นโคลนสกปรก
สีหน้าของจางซื่อมืดครึ้ม ร่างกายสั่นสะท้าน “ดี โอหังนัก! พวกผู้พลัดถิ่นแดนรกร้างกลุ่มหนึ่ง ถึงกับจะเหิมเกริมถึงเพียงนี้แล้ว! ข้าจะทำให้พวกมันรู้ว่าฟ้าสูงเพียงใด แผ่นดินหนาเพียงไหน!”
จะทำอย่างไรให้พวกมันได้รับบทเรียนดีนะ
วิธีการมีถมไป เพียงนางกวักนิ้วมือเรียก ก็จะมีผู้คนนับไม่ถ้วนออกหน้าแทนนาง
ติดคุก เนรเทศ หรือแม้แต่ตัดหัว ทั้งครอบครัวถูกขายเป็นทาส...
พวกมันช่างเปราะบางและอ่อนแอเพียงใด ราวกับมดในกลางฝ่ามือ ที่จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด
“คนมา...” จางซื่อเตรียมเรียกคนสนิทของนางไปจัดการเรื่องนี้