กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ซื้อของชิ้นใหญ่
ตีกันจนพอแล้ว โจวจิ่งเหนียนจึงหิ้วคนขึ้นมาแล้วโยนออกไปนอกลานบ้าน
ตอนนี้ผู้บังคับบัญชาพูดอะไรไม่ออกแล้ว ตัวสั่นงก ๆ ใช้สายตาเคียดแค้นจ้องเขา โจวจิ่งเหนียนหรี่ตามองไป เขาก็ตัวสั่นก้มหน้าลงทันที
“ท่าน ท่าน...”
คนรับใช้สองคนรีบพาเขาขึ้นรถม้า แล้วรีบหนีไปทันที
เจียงเหยากลับเข้าไปในเรือน เขียนจดหมายฉบับหนึ่ง เป่าให้แห้งแล้วยื่นให้โจวจิ่งเหนียน
“เอาละ วันนี้พวกเจ้าไปตัวเมืองกันเลย ซื้อวัวกับล่อ แล้วก็ส่งจดหมายไปด้วย ให้เงินตำลึงเขาหน่อย ให้เขารีบควบม้าไปส่งที่แคว้นหลินโจว”
โจวจิ่งเหนียนรับมาแล้วพยักหน้า