กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 งานศพของใคร
ก็ไม่แปลกที่บ่าวชายผู้นั้นจะจำไม่ได้
นางเงียบ ๆ หยิบผ้าเช็ดหน้าผืนสะอาดออกมาจากปลายแขนเสื้อ แล้วเปิดถุงน้ำออก เทน้ำสะอาดออกมาเล็กน้อย
ความโกรธเต็มอกของโม่ชิ่น นางอยากจะพุ่งเข้าไปต่อยตีกับบ่าวชายผู้นั้นเสียให้ได้ ไอ้พวกชั้นผู้น้อยช่างตอแย ข้านับว่าได้ประจักษ์แล้ว
ไอ้พวกตาบอด ยังกล่าว่านางตายแล้ว เจ้านั่นแหละที่ตาย
เจียงเหยายื่นผ้าเช็ดหน้าชุบน้ำให้นางตรง ๆ “เช็ดหน้าหน่อยเถิด ให้บ่าวในบ้านเจ้าดูให้รู้จักเสียหน่อย”
โม่ชิ่นทั้งร่างสะท้าน นางลูบใบหน้าหยาบกร้านของตัวเอง สูดปากซี๊ดหนึ่งครั้ง จึงนึกได้ว่าไม่ได้ส่องกระจกเสียนาน คงเป็นเพราะหนึ่งเดือนที่ผ่านมาบดบี้ตัวเองจนดูเหนื่อยล้าโทรม แม้แต่บ่าวชายก็ยังจำไม่ได้