กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 เมืองหลินโจว สำนักม่อ
อยู่ข้างกองไฟ
เจียงเหยาโอบกอดเป่าเอ๋อร์พูคุย ตอนนี้เขาเริ่มพูดได้แล้ว พูดออกมาทีละคำ
“เย็น……เย็น……ได้……ได้……”
พอพูดก็น้ำลายไหลออกมาเล็กน้อย ทั้งยังชอบหัวเราะ พอหัวเราะฟันน้ำนมสี่ซี่ก็เผยออกมา
ภายใต้แสงอัคคีที่เต้นระยิบระยับ ใบหน้าของเขาดูแดงระเรื่อและดูใสกระจ่างบริสุทธิ์
เจียงเหยาอดใจไม่ไหวจึงจูบไปฟอดหนึ่ง
การเดินทางทำให้ผิวหน้าหยาบกร้านได้ง่าย เป็นอันตรายต่อเด็กนัก แต่นางมักจะหาโอกาสทาอะไรบางอย่างบนหน้าเขาเสมอ ตอนนี้ผิวจึงยังขาวนุ่มเนียนอยู่
โจวจิ่งเหนียนยื่นมือมาหานาง นางจึงส่งเจ้าลูกน้อยไปให้ “อีกไม่นาน เป่าเอ๋อร์ก็จะครบหนึ่งขวบแล้ว”
เจียงเหยาพยักหน้า “น่าจะทันถึงเมืองแคว้นหลินโจวกระมัง”