กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ฝนตกหนักเทกระหน่ำ
ยามนี้ใบหน้าของเจียงเหยาแดงระเรื่อเล็กน้อย แววตาฉ่ำน้ำ อ่อนหวานนุ่มนวลจนชวนให้ใจละลาย โจวจิ่งเหนียนมองเพียงแวบเดียว แววตาคมเข้มพลันเปลี่ยนไป กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งแน่นยิ่งขึ้น
ซี๊ด
เจียงเหยาได้สติกลับมาจึงยกมือปิดหน้า “ข้าไปเอาเสื้อผ้ามาให้เจ้านะ”
เมื่อครู่นี้นางดูโง่งมมากเกินไปหรือไม่ ขาดแค่น้ำลายไหลใส่เขาเท่านั้น
นับวันยิ่งทำตัวเป็นเด็กเสียจริง