เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ใจเต้นแรงวูบหนึ่ง
“เหลวไหลสิ้นดี!”
“เจ้าพูดจาอะไรเช่นนี้!”
ตาเฒ่าปวดใจจนน้ำตาไหลพราก “พ่อต่างหากที่ผิดต่อเจ้า ปกป้องเจ้าไม่ได้ จนทำให้เจ้า ทำให้พวกเจ้าสตรีตั้งมากมายถูกโจรป่าลักพาตัวไป ซ้ำยังทำให้ทั้งหมู่บ้านตกเป็นรังโจรป่าไปครึ่งหนึ่ง ไม่ใช่ความผิดของเจ้าหรอก เป็นบาปของข้าเองต่างหาก...”
กาลก่อน โจรป่าลงจากเขามาปล้นสะดมขนานใหญ่ จับสตรีไปไม่น้อย แต่กลับมิได้ทำร้ายใครจนถึงแก่ความตาย นั่นเป็นเพราะหมู่บ้านเสี่ยวอันมีคนทรยศที่เข้าป่าเป็นโจรป่าคนหนึ่ง คิดจะทำให้ชาวบ้านหมู่บ้านเสี่ยวอันทั้งหมดไม่อาจล้างมลทินให้ตนเองได้อีก จึงใช้คนในครอบครัวมาข่มขู่พวกเขา
ลักพาพวกสตรีขึ้นเขา ให้คำมั่นว่าจะไม่ฆ่านางเหล่านั้น และไม่ฆ่าคนในหมู่บ้าน เพียงแต่ให้พวกเขาดักปล้นชิงเงินตามทาง และส่งส่วยให้ตรงเวลาทุกสองสามวัน
เพื่อเอาชีวิตรอด หมู่บ้านเสี่ยวอันจึงจำต้องทำ