บทที่ 234

บทที่ 234 พี่หลง คุณต้องช่วยผมด้วย!

โทรศัพท์วางสายและมีเสียงตู้ตู้ดังขึ้น

เมื่อชูเป่ยได้ยินเสียงโกรธเกรี้ยวจากปลายสาย เขาก็แอบขำและรู้สึกสนุกมาก

“ชู ชูเป่ย ทำไมคุณไม่ขยับต่อล่ะคะ?” ใบหน้าของฟางถิงถิงแดงระเรื่อ ดวงตาพร่ามัว และเสื้อผ้าก็ยับเล็กน้อย

เธอยังคงรอพายุรุนแรงครั้งต่อไปจากชูเป่ย แต่ไม่คาดคิดว่าชูเป่ยจะเบรกกะทันหัน

ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดไปหมด

ชูเป่ยปล่อยฟางถิงถิงและหัวเราะเบาๆ: “โอเค ดูเหมือนเท้าคุณจะไม่เป็นไรแล้ว มันดึกแล้ว คุณควรกลับไปก่อน”

ฟางถิงถิงตกใจ ทำไมถึงให้เธอกลับตอนนี้ล่ะ?

ไม่ควรจะมีฉากต่อไปที่เกี่ยวกับเรื่องบนเตียงหรอกหรอ?

เกิดอะไรขึ้น!