บทที่ 101

บทที่ 101 กับดักกลไกไม่อาจหยุดฉันได้!

ชูเป่ยเดินออกจากสถานที่ลับ บรรพบุรุษวานรเดินตามหลังและพูดว่า “ถึงตรงนี้ ภารกิจของข้าก็สิ้นสุดแล้ว ข้าพัวพันกับวิญญาณชั่วมานานนัก และในที่สุดก็จบลง”

เมื่อชูเป่ยมองกลับไป เห็นร่างของบรรพบุรุษวานรค่อยๆ สลายไป แต่บนใบหน้ามีรอยยิ้มโล่งใจ

“นี่คือของขวัญที่ข้าให้เจ้า มันอยู่ที่หลังเขาฮัวกัว จะได้รับมากน้อยขึ้นอยู่กับโชคของเจ้า แล้วพบกันใหม่ คนหนุ่ม” บรรพบุรุษวานรส่งหยกจี้ให้

หลังจากชูเป่ยรับหยกจี้ พลังวิญญาณแผ่ออกจากบรรพบุรุษวานร และในที่สุดก็หายไปอย่างสมบูรณ์

“ติ๊ง คุณได้รับไอเทมพิเศษ หยกจี้ต้องห้ามที่หลังเขาฮัวกัว!”