บทที่ 100

บทที่ 100 ได้รับสัตว์เลี้ยงระดับเซียน และเริ่มเควสลับมหากาพย์!

เศษชิ้นส่วนบนร่างของพระโพธิสัตว์นักรบหลุดร่วงเร็วขึ้น

“ไม่ ไม่!”

พระโพธิสัตว์นักรบพยายามคว้าเศษชิ้นส่วนเหล่านี้ แต่ทำไม่ได้ ได้แต่ปล่อยให้มันสลายไป

เมื่อเศษชิ้นส่วนสุดท้ายหลุดออก ร่างของพระโพธิสัตว์นักรบก็กลายเป็นโปร่งแสงและพลันสลายไปในอากาศ

หลังจากโลกแห่งจิตวิญญาณทั้งหมดบิดเบี้ยว ในที่สุดก็กลายเป็นความว่างเปล่า และพื้นที่รอบๆ ชูเป่ยกลายเป็นความมืด

“เจตจำนงทั้งหมดในความคิดอันศักดิ์สิทธิ์นี้จะหายไป รวมถึงของข้าด้วย”