ตอนที่ 253 รักษาบาดแผล

ตอนที่ 253 รักษาบาดแผล

ตอนที่เว่ยหนิงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ศีรษะยังคงปวดร้าวเล็กน้อย แต่หากเทียบกับตอนที่โดนเสียงคำรามพยัคฆ์ซัดจนกระอักเลือดเมื่อครั้งแรก ความเจ็บปวดแค่นี้ก็ถือว่าไม่ได้หนักหนาอะไรเลย

เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ พบว่าตนเองได้เคลื่อนย้ายออกจากสถานที่แห่งเดิมแล้ว ในหูได้ยินเสียงน้ำไหลเอื่อย ๆ และเสียงนกขับขานดังมาเป็นระยะ

เว่ยหนิงนวดขมับพยุงกายลุกขึ้นนั่ง เธอมองไม่เห็นเงาของเซียงเซียง แต่กลับเห็นโขลงช้างโขลงหนึ่งอยู่ไม่ไกล เมื่อสายลมพัดผ่านก็โชยกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ มาด้วย