เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 252 เสือกลายพันธุ์
วันนี้ เว่ยหนิงติดตามโขลงช้างไปโดยไม่พบสถานที่ที่เหมาะสมจนกระทั่งฟ้ามืดลง เธอเองก็ไม่ได้รีบร้อนเดินทางต่อในตอนกลางคืน การติดตามโขลงช้างไปนั้นปลอดภัยกว่า เธอจึงใช้เวลาค้างคืนกับโขลงช้างอีกคืนหนึ่ง
หลังจากนอนหลับอย่างสงบมาตลอดคืน เว่ยหนิงตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นแจ่มใส ความเหนื่อยล้าจากการสกัดเกลือติดต่อกันหลายวันมลายหายไปจนสิ้น
เซียงเซียงนอนแผ่หราอยู่ข้างหมอนของเธอ เมื่อนึกถึงสรรพคุณของลาเวนเดอร์ สายตาที่เว่ยหนิงมองมันก็อ่อนโยนลงเล็กน้อย
เธอไม่ได้ตั้งใจจะปลุกมัน เว่ยหนิงเดินออกจากกระโจมอย่างแผ่วเบา บิดขี้เกียจและขยับเขยื้อนร่างกาย ก่อนจะกวาดสายตามองไปยังโขลงช้างที่กำลังหากินอยู่โดยรอบ
พวกมันกำลังเคี้ยวใบไม้และหญ้าอย่างเงียบสงบ ให้ความรู้สึกที่ห่างไกลจากความวุ่นวายของโลกภายนอก