กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 241 เถาวัลย์กินเนื้อ
กลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้นในป่าดึงดูดสัตว์กลายพันธุ์ตัวอื่นได้ง่าย เว่ยหนิงไม่กล้ารั้งรอนานนัก หลังจากเรี่ยวแรงฟื้นฟูกลับมาเล็กน้อย เธอก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สะอาด แล้วตัดขาหลังของหมูคลั่งออกมาหนึ่งข้าง ก่อนจะรีบพาเซียงเซียงและเสี่ยวลวี่ออกไปทันที
เห็นแก่งานที่เสี่ยวลวี่ช่วยไว้ เธอเลยตัดใจพาตัวมันไปด้วยอย่างเสียไม่ได้
พวกเธอจากไปได้เพียงครึ่งชั่วโมง กลิ่นคาวเลือดก็ดึงดูดหมาป่าวายุหลายตัวให้เข้ามากินหมูคลั่งบนพื้นจนเกลี้ยง พอพวกหมาป่าวายุอิ่มหนำสำราญแล้ว ก็หลงเหลือเพียงโครงกระดูกที่แทะไม่หมดกับเครื่องในกองหนึ่งทิ้งไว้
เว่ยหนิงไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น ตลอดทางเธอเอาแต่คอยมองหาที่สำหรับค้างคืน