เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 240 อยากกลับบ้าน
ขณะที่เว่ยหนิงก้าวออกจากหุบเขาที่เถาวัลย์หลอมเมฆาอาศัยอยู่ สมองของเธอยังคงมึนงง สิ่งที่เซียงเซียงบอกเล่านั้นมันเหลือเชื่อเกินไป เหลือเชื่อเสียจนเธอสงสัยว่าตนเองกำลังฝันอยู่
ทว่าเถาวัลย์ต้นน้อยที่ปลูกไว้ในกระถางในอ้อมอกของเธอนั้นมีตัวตนอยู่จริง ซึ่งบ่งบอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่ใช่ความฝัน เธอถูกเถาวัลย์ต้นหนึ่งยัดเยียดเถาวัลย์ต้นเล็กให้จริง ๆ
มองดูเถาวัลย์ที่ขดตัวเป็นงูสั่นใบไม้สองใบไปมา แล้วมองดูเซียงเซียงที่นั่งแกว่งเท้าอยู่บนไหล่ด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ เว่ยหนิงก็เริ่มสงสัยอย่างลึกซึ้งว่าเธอมาผิดโลกหรือเปล่า ที่นี่ไม่ใช่โลกบำเพ็ญเซียนจริง ๆ หรือ?
ไม่อย่างนั้นจะมีภูตลาเวนเดอร์ที่บรรลุจิตวิญญาณได้อย่างไร และตอนนี้ยังมีเถาวัลย์ที่มีสติปัญญาโผล่มาอีก?