ตอนที่ 238 เถาวัลย์หลอมเมฆา

ตอนที่ 238 เถาวัลย์หลอมเมฆา

“หยุด!”

เว่ยหนิงทนเสียงร้องไห้กระจองอแงของเซียงเซียงไม่ไหว ราวกับว่านางเป็นคนใจร้ายที่เหยียบย่ำความจริงใจของมันอย่างไรอย่างนั้น ทั้งที่ฟ้าดินรู้ดีว่านางยังไม่ได้ทำอะไรเลย

แล้วเถาวัลย์ที่พันอยู่รอบข้อมือพร้อมกับซุกไซ้ไปมาที่กลางฝ่ามือนางนั่นอีก มันเรื่องอะไรกัน?

เมื่อครู่ยังคิดจะลากนางไปเป็นปุ๋ยอยู่เลย ตอนนี้กลับทำเหมือนลืมเรื่องนั้นไปเสียสนิทแล้วมัวแต่ซุกไซ้ออดอ้อนนาง สรุปแล้วมันต้องการอะไรกันแน่?

เถาวัลย์: หิว ๆ!

“บอกมาซิว่านี่มันเรื่องอะไรกัน? ห้ามร้องไห้ ไม่อย่างนั้นฉันจะหักเสบียงเธอจริง ๆ ด้วย”

เว่ยหนิงฟังไม่ออกและไม่เข้าใจว่าเถาวัลย์ต้องการจะทำอะไร จึงทำได้เพียงตีสีหน้าเคร่งขรึมถามเซียงเซียง

“แล้วก็ห้ามโกหกฉันด้วย ไม่อย่างนั้นโดนหักเหมือนกัน”