ตอนที่ 237 อ้อนขอความรัก

ตอนที่ 237 อ้อนขอความรัก

“หนิงหนิง ที่นี่แปลกจัง?”

“แปลกตรงไหน?” เว่ยหนิงมองต้นไม้ใหญ่ยักษ์ที่สูงตระหง่านอยู่รอบด้านแล้วเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง เซียงเซียงที่นั่งอยู่บนไหล่ของเธอขมวดคิ้วเตือน

เว่ยหนิงไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน และไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้ว

หลังจากที่เธอและเซียงเซียงนอนอยู่ในแคปซูลกู้ชีพเพื่อหนีตายก่อนที่ยานดวงดาวจะระเบิดในวันนั้น เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แคปซูลกู้ชีพก็ตกลงที่นี่แล้ว

สิ่งที่เธอเห็นหลังจากเปิดแคปซูลกู้ชีพคือป่าที่ไร้จุดสิ้นสุด ต้นไม้สูงใหญ่ กิ่งก้านสาขาเขียวชอุ่ม หญ้ารกชัฏ รอบข้างยังมีฝูงแกะกลายพันธุ์กำลังกินหญ้าอยู่ ตอนนั้นเธอกลัวแทบแย่ โชคดีที่แกะกลายพันธุ์พวกนั้นดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นเธอ เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินหญ้าเท่านั้น